Η Βαγγελιώ Πασχαλίδου-Καμάρη (1931-2023) έφυγε για το μεγάλο ταξίδι της αιωνιότητας,
παραμονή Πρωτομαγιάς του 2023, μέσα στα χρώματα της άνοιξης, όπως και τα πολύχρωμα
υφαντά που έφτιαχνε με τόσο μεράκι και μαεστρία. Αντιγράφουμε από τη συνέντευξη της
Βαγγελιώς στον Πάνο Θεοδωρίδη, δημοσιευμένη στο βιβλίο του Δημήτρη Ταλιάνη
Επαγγέλματα που άντεξαν στον χρόνο (2009):
«Δουλεύω από τότε που κατάλαβα τον εαυτό μου... Μόνο τρεις μήνες πήγα σχολείο και
μετά έπρεπε...να συνεχίσω να μάθω τις δουλειές του σπιτιού. Είχα μια γριούλα, είχε βάλει
έναν αργαλειό χοντρό, κάτι μαλλιώτες κάπες κάνανε και μ’ έβαλε εκεί πρώτα πρώτα η
γιαγιά, να μάθω τα πόδια. Από κει ξεκίνησα σιγά σιγά μόνη μου. Μόνη μου όταν αδειάζω
και τις κλωστές, μόνη μου τα περνάω χωρίς δεύτερο άτομο. Μ’ αρέσει ο αργαλειός».
Τον δικό της αργαλειό τον πήρε παντρεμένη: «Έφυγε μια γυναίκα για τη Θεσσαλονίκη και
ήρθε μου λέει “εγώ θα φύγω εσύ είσαι μερακλού πάρτο τόσο”. Εγώ έκανα κι άλλες
δουλειές, το λέω τον άντρα μου άρχισε να με μαλώνει, λέω θα τον πάρω κι εσύ ό,τι θέλεις
πες και τον πήρα τότες 300 δραχμές. Το 1962.»



- Αρχική σελίδα
- Η Όσσα
- Ο σύλλογος Οσσαίων
- Τα υφαντά της Όσσας
- Οι υφάντρες της Όσσας στα 1909
- Η τελευταία υφάντρα της Όσσας
- Δράσεις προβολής και ανάδειξης
- Τα υφαντά ως σύγχρονη εικαστική δημιουργία
- Παραχώρηση υφαντών
- Συντελεστές - copyright
Created by Digital Innovations.
